بیمه انقلاب
اسماعیل دوره گرد استوانه نبود اما خونش انقلاب را بیمه کرد. نمی دانم چرا امروز دلم می خواهد باز از اسماعیل دوره گرد بگویم.
از این دوره گرد پیر تنها چیزی که یادم می آید بقچه بزرگی بود که هر از گاهی بر دوش رنجورش می انداخت و سر از خانه سید غفار در می آورد و ان وقت زن ها خبر دار می شدند و می رفتند برای خرید... در بقچه اش همه چیز داشت. اما عمده چیزی که می فروخت پارچه بود.
این که مادر بعد از بیست و چهار سال از کجا یادش امد که او شهید شده بماند . و من اصلا به این چیزها کار ندارم. آنچه من به آن کار دارم این است که
اسماعیل دوره گرد استوانه نبود ولی خونش انقلاب را بیمه کرد. خانواده اسماعیل بیست و پنج سال است که دارند حق بیمه انقلاب را از خون جگر خود پرداخت می کنند. بچه های اسماعیل دوره گرد بیست و پنج سال است (یعنی از زمانی که من لا اقل به یا دارم ) تمام دلتنگی هایشان را هر لحظه به حساب بیمه انقلاب واریز می کنند. دخترش سهم خود را از حضور پدر در مراسم عقدش ( به هر حال ولی دختر باید حتما حضور داشته باشد در مراسم عقد) به حساب بیمه انقلاب واریز کرده است. پسرش سهم خود را از حضور پدر در مراسم دامادی اش (شب زفاف کمتر از پادشاهی نیست.. به شرط آن که پسر را پدر کند داماد ) به حساب بیمه انقلاب برای دفع فتنه واریز کرده است.
البته بچه های معصوم استوانه هم در این میان بیکار نبوده اند. پرداخت سهم بیمه انقلاب با بچه های اسماعیل ، استفاده از مزایای بیمه عمر انقلاب ، بیمه آزادی بیان و .... سهم بچه های استوانه.........چه تقسیم قشنگی نه
اسماعیل اصلا پول نداشت . یعنی از اول هم دستش تنگ بود وسعش نمی رسید. برای همین دید که نمی شود در انقلاب بی سهم باشد.
با خودش گفت : خب حالا که بعضی ها باغ پسته داشته اند و در راه اهداف انقلاب خرج کرده اند. و.....نمی شود که من هیچ چیز نپردازم. به هر حال من هم شهروند این مملکت انقلابی ام دیگر
پس هی چرتکه انداخت وچرتکه انداخت و دید غیر از خون چیز دیگری ندارد. باآن به میدان آمد و اتفاقا این خون خیلی هم به کار آمد.اصلا امام اعتقاد داشت همین خون ها انقلاب را بیمه کرده اند . و حالا سی سال است که انقلاب بیمه است. بیمه خون اسماعیل
خوبی این پرداخت حق بیمه این است که مثل بیمه آسیا و بیمه دانا و به خصوص بیمه تامین اجتماعی نیست. یعنی باز نشستگی ندارد. برای همین است که بعد از سی سال بچه های اسماعیل دوباره به میدان آمده اند و اگر لازم باشد انقلاب را برای سی سال دیگر بیمه خواهند کرد.
از این دوره گرد پیر تنها چیزی که یادم می آید بقچه بزرگی بود که هر از گاهی بر دوش رنجورش می انداخت و سر از خانه سید غفار در می آورد و ان وقت زن ها خبر دار می شدند و می رفتند برای خرید... در بقچه اش همه چیز داشت. اما عمده چیزی که می فروخت پارچه بود.
این که مادر بعد از بیست و چهار سال از کجا یادش امد که او شهید شده بماند . و من اصلا به این چیزها کار ندارم. آنچه من به آن کار دارم این است که
اسماعیل دوره گرد استوانه نبود ولی خونش انقلاب را بیمه کرد. خانواده اسماعیل بیست و پنج سال است که دارند حق بیمه انقلاب را از خون جگر خود پرداخت می کنند. بچه های اسماعیل دوره گرد بیست و پنج سال است (یعنی از زمانی که من لا اقل به یا دارم ) تمام دلتنگی هایشان را هر لحظه به حساب بیمه انقلاب واریز می کنند. دخترش سهم خود را از حضور پدر در مراسم عقدش ( به هر حال ولی دختر باید حتما حضور داشته باشد در مراسم عقد) به حساب بیمه انقلاب واریز کرده است. پسرش سهم خود را از حضور پدر در مراسم دامادی اش (شب زفاف کمتر از پادشاهی نیست.. به شرط آن که پسر را پدر کند داماد ) به حساب بیمه انقلاب برای دفع فتنه واریز کرده است.
البته بچه های معصوم استوانه هم در این میان بیکار نبوده اند. پرداخت سهم بیمه انقلاب با بچه های اسماعیل ، استفاده از مزایای بیمه عمر انقلاب ، بیمه آزادی بیان و .... سهم بچه های استوانه.........چه تقسیم قشنگی نه
اسماعیل اصلا پول نداشت . یعنی از اول هم دستش تنگ بود وسعش نمی رسید. برای همین دید که نمی شود در انقلاب بی سهم باشد.
با خودش گفت : خب حالا که بعضی ها باغ پسته داشته اند و در راه اهداف انقلاب خرج کرده اند. و.....نمی شود که من هیچ چیز نپردازم. به هر حال من هم شهروند این مملکت انقلابی ام دیگر
پس هی چرتکه انداخت وچرتکه انداخت و دید غیر از خون چیز دیگری ندارد. باآن به میدان آمد و اتفاقا این خون خیلی هم به کار آمد.اصلا امام اعتقاد داشت همین خون ها انقلاب را بیمه کرده اند . و حالا سی سال است که انقلاب بیمه است. بیمه خون اسماعیل
خوبی این پرداخت حق بیمه این است که مثل بیمه آسیا و بیمه دانا و به خصوص بیمه تامین اجتماعی نیست. یعنی باز نشستگی ندارد. برای همین است که بعد از سی سال بچه های اسماعیل دوباره به میدان آمده اند و اگر لازم باشد انقلاب را برای سی سال دیگر بیمه خواهند کرد.
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم آبان ۱۳۹۱ ساعت 9:51 توسط همراز
|
اینجا شهید آباد کوچکی است که دلتنگی های مرا کریمانه در خود جای می دهد روزگاری نامش عشقستان اسماعیل بود.